و عامر بن سعد : ان رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم خطب ، فقال : « أما بعد : أيها الناس فاني وليكم » ، قالوا : صدقت . ثم أخذ بيد علي فرفعها ، قال : « هذا وليى و المؤدى عني ، وال اللَّهمّ من والاه و عاد اللَّهمّ من عاداه » [ 1 ] ] از اين حديث بقرينهء لفظ « و المؤدى عني » ظاهر است كه مراد از لفظ « ولى » محب و ناصر و اشتباه آن نيست ، بلكه مراد از آن « خليفه و امام » است كه اداى احكام از جانب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله كار او است . و صريح‌تر از اين حديث ديگر است كه آن را هم ابن كثير در « تاريخ » خود وارد كرده ، حيث قال : [ قال الامام أحمد : ثنا يحيى بن آدم ، و ابن [ 2 ] أبي بكير ، قالا : ثنا اسرائيل ، عن أبى اسحاق ، عن حبشي بن جنادة . قال يحيى بن آدم : و كان ( أي حبشى بن جنادة ) قد شهد حجة الوداع ، قال : قال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و سلم : « علي مني و أنا منه ، و لا يؤدى عني الا أنا أو علي » [ 3 ] ] . از اين حديث ظاهر است كه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله فرموده كه : « ادا نمىكند از جانب من ، مگر من يا على » و هر گاه تأديه از جانب جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله منحصر در ذات شريف امير المؤمنين عليه السّلام باشد ، نمىتواند شد كه « خليفه و امام » غير آن جناب باشد چه كار « خليفه و امام »

--> [ 1 ] الخصائص للنسائي : 25 [ 2 ] الظاهر أنه ابو زكريا يحيى بن عبد اللَّه بن بكير المخزومي المصرى المتوفي سنة ( 231 ) [ 3 ] البداية و النهاية ج 5 / 213 و ج 7 / 356 ط القاهرة